Γράφει ο Παναγιώτης
Αποστόλου
Την 14η Σεπτεμβρίου 2000, ημέρα Υψώσεως του
Τιμίου Σταυρού, μια ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι αντίθετα με τον απόλυτο
εφησυχασμό και την ευμάρεια των υπολοίπων Ελλήνων, είχαν βαθύτατες ανησυχίες
για την πορεία των οικονομικών θεμάτων καθώς και τις εξελίξεις των Εθνικών
ζητημάτων της Πατρίδος μας, ίδρυσαν το πολιτικό κόμμα του Λαϊκού Ορθόδοξου
Συναγερμού. Ένα κόμμα που γεννήθηκε για να αντιπαλέψει τα κόμματα Εξουσίας, και
τα οποία με μαθηματική ακρίβεια προετοίμαζαν την είσοδο της Ελλάδος στις
αγκαλιές της Παγκοσμιοποίησης. Μετατρέποντας δηλαδή, την συντηρητική ελληνική
κοινωνία, σε μια κοινωνία αχταρμά, η οποία μετά από κάποιες δεκαετίες θα έχανε
τον προσανατολισμό της, θα έχανε την συνοχή της ως Έθνος – κράτος. Ο Λαϊκός
Ορθόδοξος Συναγερμός γεννήθηκε για να προστατέψει την Πατρίδα, την Θρησκεία,
την ελληνική οικογένεια. Άλλωστε,
γνωρίζαμε πως ο αγώνας θα ήταν δύσκολος, οι μάχες που θα δίναμε θα ήταν πολλές.
Γνωρίζαμε την δύναμη του Συστήματος που με παραπλανητικά διλλήματα και ψεύτικες
υποσχέσεις υφάρπαζε την ψήφο των πολιτών και είχε σβερκωθεί στον ελληνικό λαό.
Ένα Σύστημα συμπαγές, ένα Σύστημα μπετόν – αρμέ που κατείχε το 90% της
εκλογικής προτίμησης των πολιτών και περίμενε να μας διαλύσει. Και από την άλλη
μεριά, ένας λαός υπνωτισμένος, ένας λαός χαπακωμένος, που έπρεπε να τον πείσεις
πως η ευμάρεια που περνάει είναι προσωρινή και έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες.






























