Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

"ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΥ"!!! ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ ΕΝΑΣ 19ΧΡΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ! ΕΚΕΙ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ!

Εχετε αναρωτηθεί πώς νιώθει ένας 19χρονος που έχει στοιχειωδώς τσίπα, στην Ελλάδα του σήμερα;
Είμαι 19 χρονών και τους τελευταίους μήνες κάθε πρωί που ξυπνάω...
αισθάνομαι σαν ξοφλημένος που το μόνο που μπορώ να ελπίζω είναι να μου δώσουν μία… σύνταξη για να ζήσω!…

Οχι γιατί είμαι τεμπέλης, κάθε άλλο….
Ειχα τόση όρεξη να σπουδάσω, να προσπαθήσω και να διεκδικήσω τα όνειρά μου… Αλλά όλα αυτά last year!
Εδωσα πανελλαδικές εξετάσεις φέτος και πέρασα στο Μαθηματικό του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Μα δεν μπορώ να χαρώ την επιτυχία μου, γιατί ο πατέρας μου πριν από έναν μήνα έχασε τη δουλειά του μετά από 16 ολόκληρα χρόνια!
Η μάνα μου δεν δουλεύει για να μεγαλώσει εμένα και τη μικρότερη αδελφή μου.
Ντρέπομαι να τους ζητήσω ακόμη και τα λεφτά για το εισιτήριο του λεωφορείου μου γι αυτό και τον τελευταίο καιρό αν ποτέ βγω από το σπίτι, πάω παντού με τα πόδια!!!
Πώς λοιπόν να πάω εγώ στα Ιωάννινα να σπουδάσω, 19 χρονών μαντράχαλος όταν οι δικοί μου ζουν με το ζόρι και με δανεικά;
Με ποιό δικαίωμα να τους αναγκάσω να στερηθούν τα πάντα και κυρίως ΓΙΑΤΙΙΙΙ;;;;
 
Για να γίνω ένας ακόμη φοιτητής που θα πληρώνει νοίκι αλλά δεν θα σπουδάζει γιατί η σχολή του θα είναι σε -δίκαιη!- κατάληψη; Η για να μπω στην λίστα των άνεργων μαθηματικών όταν και αν παρω ποτέ πτυχίο; Για μεταπτυχιακά στο εξωτερικό βεβαίως, ούτε λόγος!
Να μείνω λοιπόν εδω και να δουλέψω! Πού να βρω όμως δουλειά;
Εχω μόνο ένα ξερο απολυτήριο Λυκείου και ένα Proficiency – όπως χιλιάδες άλλοι συνομήλικοί μου.
Τι ελπίδες έχω να με πάρουν σε δουλειά; Δεν έχω καν υπηρετήσει στον στρατό!
Εχετε σκεφτεί πώς νιώθει ένας 19χρονος που έχει στοιχειωδώς τσίπα, στην Ελλάδα του σήμερα;
Νιώθει γέρος! Βλέπει παντού σκοτάδι!
Του απαγορεύουν όχι μόνο να ονειρεύεται αλλά και να αναπνέει.
Κι όλα αυτά, από τη μια στιγμή στην άλλη!
Σαν κάποιος να μου έκοψε με τη βία τα φτερά και να μου είπε «δεν θα σε αφήσω ποτέ να πετάξεις»!
Ισως να αναρωτιέστε γιατί σας τα γράφω όλα αυτά. Τι σας νοιάζει; Για ψυχοθεραπεία μάλλον το κάνω.
Γιατί πόνος που μοιράζεται, αντέχεται πιο εύκολα!
Σας Ευχαριστώ…
Σωτήρης Μπ. – ετών 19
http://ellas-press.blogspot.gr/2016/07/blog-post_3.html

1 σχόλιο:

  1. Αγαπητε Σωτηρη, εισαι ενας αξιολογος και ωριμος νεος. Μην ανησυχεις καθολου. Δεν προκειται να χαθεις, αντιθετα μαλιστα. Δεν απετυχες τιποτα. Το εμποδιο αυτο θα σε δυναμωσει. Ο θυμος θα σου δωσει την δυναμη και την ωθηση να κανεις κατι εξαιρετικο. Τιποτα στην ζωη δεν παει χαμενο. Ολα μπορουμε να τα αξιοποιησουμε. Και κυριως μην ανησυχεις για τις σπουδες σου. Θα τις ολοκληρωσεις οποτε μπορεσεις. Εγω τις ξεκινησα στα 28 δουλευοντας και σπουδαζοντας. Δουλευα για να μαζεψω τα χρηματα των σπουδων μου. Οχι μονον τις τελειωσα αλλα και εκανα και το μεταπτυχιακο μου στην Γαλλια. Ποτε δεν ειναι αργα. Απο την αλλη βλεπω το ποσο με ωριμασε αυτη η δυσκολια σε σχεση με αλλα ατομα που τους ηρθαν ολα ροδινα. Μην χασεις τον στοχο σου και θα χτυπησεις κεντρο !
    Καλη τυχη στην ζωη σου και μπραβο στους γονεις σου που εχουν ενα τετοιο παιδι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή